Zaimki nieokreślone – some, any, no

Wyrażenia some, any, no, mogą występować przed rzeczownikami i pełnią wtedy rolę określnika ilości, ale również wspomniane wyrażenia mogą wystąpić jako zaimki.

Zaimki nieokreślone – some, any, no, oraz ich złożenia, podlegają pewnym zasadom:

(1) some, oraz złożenia – somebody / someone (ktoś), something (coś), somewhere (gdzieś), występują w zdaniach twierdzących.

There is somebody in this house. (W tym domu ktoś jest).

She has lost something. (Ona coś zgubiła).

I’ve seen him somewhere in town. (Widziałam go gdzieś na mieście).

 

Uwaga: Zaimek nieokreślony some, oraz jego złożenia, mogą być również użyte w zdaniach pytających, jednak jedynie wtedy, gdy przewidujemy odpowiedź twierdzącą.

Would you like some orange juice?

Can I have something to drink?

 

(2) any, oraz złożenia – anybody / anyone (ktoś, ktokolwiek), anything (coś, cokolwiek), anywhere (gdzieś, gdziekolwiek), występują w zdaniach pytających i przeczących.

Is there anybody in this house? (Czy ktoś jest w tym domu?).

Has she lost anything? (Czy ona coś zgubiła?).

Have you seen him anywhere? (Czy widziałaś go gdzieś?)

 

Uwaga: Zaimek nieokreślony any, oraz jego złożenia, wyjątkowo możemy użyć w zdaniach twierdzących, ale wtedy przyjmuje on znaczenie: jakikolwiek, jakakolwiek, cokolwiek, ktokolwiek, gdziekolwiek.

Put on any dress you like. (Włóż jakąkolwiek sukienkę).

We can eat anything. We’re starving. (Zjemy cokolwiek. Umieramy z głodu).

I can go anywhere on holidays. I just need some rest. (Pojadę gdziekolwiek na wakacje, potrzebuje odpoczynku).

 

(3) no, oraz złożenia – nobody / no one (nikt), nothing (nic), nowhere (nigdzie), występują w zdaniach przeczących.

There is nobody in this house. (W tym domu nie ma nikogo).

She has lost nothing. (Ona niczego nie zgubiła).

I have seen him nowhere. (Nie widziałam go nigdzie).

 

Uwaga: Należy pamiętać o zasadzie pojedynczego przeczenia w języku angielskim. Zastosowanie zaimka no, lub jego któregokolwiek złożenia, spowoduje powstanie zdania przeczącego. W przypadku zastosowania zaimka any, lub jego złożenia, stworzenie zdania przeczącego wymaga zastosowania orzeczenia w formie przeczącej. Zatem w języku angielskim zdania przeczące mogą mieć dwie formy:

(A) orzeczenie w formie przeczącej + any / anybody / anyone / anything / anywhere

There isn’t anybody in this house. (W tym domu nie ma nikogo).

She hasn’t lost anything. (Ona niczego nie zgubiła).

I have not seen him anywhere. (Nie widziałam go nigdzie).

(B) orzeczenie w formie twierdzącej + no / nobody / no one / nothing / nowhere

There is nobody in this house. (W tym domu nie ma nikogo).

She has lost nothing. (Ona niczego nie zgubiła).

I have seen him nowhere. (Nie widziałam go nigdzie).

 



Prześlij link znajomym na:
m4s0n501